فَلا جُناحَ عَلَيْهِما نيست بر ايشان تنگيى ، أَنْ يُصْلِحا كه با هم آشتى سازند ، بَيْنَهُما صُلْحاً ميان يكديگر بر خير ، وَ الصُّلْحُ خَيْرٌ و آشتى به ، وَ أُحْضِرَتِ الْأَنْفُسُ الشُّحَّ و حاضر كرده‌اند مردمان را بدريغ داشتن خويشتن را از ناكامى ، وَ إِنْ تُحْسِنُوا وَ تَتَّقُوا و اگر بنيكويى در آئيد ، از بيداد بپرهيزيد ، فَإِنَّ اللَّهَ كانَ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيراً ( 128 ) اللَّه به آنچه شما ميكنيد دانا است آگاه هميشه‌اى . وَ لَنْ تَسْتَطِيعُوا أَنْ تَعْدِلُوا بَيْنَ النِّساءِ - و نتوانيد كه داد كنيد ميان زنان [ در دل و مهر ] ، وَ لَوْ حَرَصْتُمْ و هر چند كوشيد و خواهيد ، فَلا تَمِيلُوا كُلَّ الْمَيْلِ لكن همه كششى مكنيد ، فَتَذَرُوها كه آن زن را فرو گذاريد ، كَالْمُعَلَّقَةِ چون آويخته [ ميان دو حال نه بيوه و نه شوينده ] ، وَ إِنْ تُصْلِحُوا و اگر نيك در آئيد و بآشتى گرائيد ، وَ تَتَّقُوا و از جور پرهيزيد ، فَإِنَّ اللَّهَ كانَ غَفُوراً رَحِيماً ( 129 ) خداى مهربانست و آمرزگار هميشه‌اى . وَ إِنْ يَتَفَرَّقا ور پس از هم ببرند [ و جدايى جويند ] ، يُغْنِ اللَّهُ كُلًّا مِنْ سَعَتِهِ بى نياز كند خداى هر دو را از يكديگر از فراخى خويش [ و از كمال فضل خويش ] ، وَ كانَ اللَّهُ واسِعاً و خداى بىنياز است توانگر ، فراخ دار فراخ بخش ، حَكِيماً ( 130 ) دانا است [ به آنچه كردنى است در حكمت وى ] هميشه‌اى . وَ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ و خدايراست هر چه در آسمان و زمين چيز است و كس ، وَ لَقَدْ وَصَّيْنَا و اندرز كرديم ، الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكُمْ ايشان را كه پيش از شما كتاب دادند ، وَ إِيَّاكُمْ و شما را هم اندرز كرديم ، أَنِ اتَّقُوا اللَّهَ كه از خشم و عذاب خداى بپرهيزيد ، وَ إِنْ تَكْفُرُوا و اگر كافر شيد [ و نعمت منعم بر خود بپوشيد ] ، فَإِنَّ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ خداى راست هر چه در آسمان و زمين چيز است ، وَ كانَ اللَّهُ غَنِيًّا حَمِيداً ( 131 ) و خداى